ΚΕΝΤΡΟ ΠΛΗ.ΝΕ.Τ. Ν. ΦΛΩΡΙΝΑΣ

Το World Wide Web Consortium (W3C)

 

Εισαγωγή στο W3C

Το W3C ξεκίνησε το 1994 για να καθοδηγήσει το Web στο πλήρες δυναμικό του αναπτύσσοντας κοινά πρωτόκολλα που προωθούν την εξέλιξή του και εξασφαλίζουν τη διαλειτουργικότητά του (interoperability).

Το World Wide Web (WWW) ξεκίνησε σαν ένα project στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Πυρηνικών Ερευνών (European Organization for Nuclear Research, CERN), όπου ο Tim Berners-Lee ανέπτυξε ένα όραμα (vision) του World Wide Web. Ο Tim Berners-Lee, ο εφευρέτης του World Wide Web, είναι τώρα ο Διευθυντής (Director) του World Wide Web Consortium (W3C).

Το W3C δημιουργήθηκε το 1994 σαν μια συνεργασία (collaboration) ανάμεσα στο Massachusetts Institute of Technology (MIT) και τον European Organization for Nuclear Research (CERN) με υποστήριξη από το U.S. Defense Advanced Research Project Agency (DARPA) και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (European Commission).

Η αποστολή του W3C είναι να κάνει το Web προσβάσιμο σ’ όλους τους χρήστες ανεξάρτητα από διαφορές στην κουλτούρα, τη μόρφωση, τις ικανότητες και φυσικούς περιορισμούς. Το W3C συντονίζει επίσης την εργασία του με πολλούς άλλους οργανισμούς στάνταρτ (standards organizations) όπως είναι το Internet Engineering Task Force, το Wireless Application Protocols (WAP) Forum και το Unicode Consortium.

Το W3C υποστηρίζεται από τα εξής τρία πανεπιστήμια :

 

Τα Μέλη του W3C

Επειδή το Web είναι τόσο σημαντικό ώστε δεν πρέπει να ελέγχεται από έναν μόνον οργανισμό, το W3C λειτουργεί σαν ένας οργανισμός μελών (member organization). Μερικά από τα μέλη του που είναι γνωστά είναι τα εξής :

Η πλήρης λίστα των 400+ οργανισμών μελών περιλαμβάνει μια ποικιλία από software vendors, content providers, corporate users, εταιρείες τηλεπικοινωνιών, ακαδημαϊκά ινστιτούτα, ερευνητικά εργαστήρια, standards bodies και κυβερνήσεις.

 

Οι Συστάσεις (Recommendations) του W3C

Η σημαντικότερη δουλειά που γίνεται από το W3C είναι η ανάπτυξη των προδιαγραφών του Web (Web specifications), που αποκαλούνται Συστάσεις (Recommendations), και οι οποίες περιγράφουν τα πρωτόκολλα επικοινωνίας, όπως είναι η HTML και η XML, καθώς και άλλα μπλοκς δόμησης (building blocks) του Web.

Η κάθε Σύσταση του W3C αναπτύσσεται από μια ομάδα εργασίας (work group) που αποτελείται από μέλη (members) και ειδικούς καλεσμένους (invited experts). Η ομάδα παίρνει στοιχεία από εταιρείες και άλλους οργανισμούς, δημιουργεί ένα Σχέδιο Εργασίας (Working Draft) και τελικά μια Προτεινόμενη Σύσταση (Proposed Recommendation). Η Σύσταση (Recommendation) υποβάλλεται στα μέλη και τον διευθυντή του W3C για μια επίσημη έγκριση σαν μια Σύσταση (Recommendation) του W3C.

Όταν το W3C δημοσιεύει ένα νέο Web standard, η προδιαγραφή έχει περάσει ένα στάδιο από μια απλή ιδέα μέσα από πολλές διαδικασίες που είναι οι εξής :

W3C Submissions

Οποιοδήποτε μέλος του W3C μπορεί να υποβάλει μια πρόταση (suggestion) στο consortium για ένα Web standard. Οι περισσότερες Συστάσεις του W3C ξεκίνησαν σαν αιτήσεις (submission) προς το consortium. Αν η αίτηση βρίσκεται μέσα στα πλαίσια εργασίας του W3C, το W3C θα αποφασίσει αν πρέπει να ξεκινήσουν οι ομάδες εργασίας να δουλέψουν για να βελτιώσουν την πρόταση.

W3C Notes

Συχνά μια αίτηση (submission) προς το W3C γίνεται ένα Note. Ένα Note είναι μια περιγραφή μιας πρότασης που έχει βελτιωθεί σαν ένα δημόσιο έγγραφο. Ένα Note γίνεται διαθέσιμο από το W3C μόνο για συζήτηση (discussion). Η έκδοση ενός Note δεν σημαίνει και επικύρωση από το W3C. Το περιεχόμενο ενός Note συντάσσεται από το μέλος που υπέβαλε το Note και όχι από το W3C. Ένα Note μπορεί να ενημερωθεί, αντικατασταθεί ή να καταστεί απαρχαιωμένο οποιαδήποτε στιγμή. Η έκδοση ενός Note δεν σημαίνει ότι το W3C έχει ξεκινήσει μια οποιαδήποτε εργασία που να έχει σχέση με το Note.

W3C Working Groups

Όταν μια αίτηση (submission) έχει γίνει αποδεκτή από το W3C, σχηματίζεται μια Ομάδα Εργασίας (Working Group) που αποτελείται από μέλη και άλλους ενδιαφερόμενες ομάδες. Η Ομάδα Εργασίας ορίζει συνήθως ένα χρονοδιάγραμμα (time sche-dule) και εκδίδει ένα Σχέδιο Εργασίας (Working Draft) για το προτεινόμενο στάνταρτ, που περιγράφει την πρόοδο της δουλειάς.

W3C Working Drafts

Τα Σχέδια Εργασίας (Working Drafts) του W3C δημοσιεύονται συνήθως στο Web site του W3C μαζί με μια πρόσκληση για δημόσιο σχολιασμό. Ένα Σχέδιο Εργασίας δείχνει ότι υπάρχει εργασία σε πρόοδο, αλλά δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί σαν υλικό αναφοράς (reference material). Το περιεχόμενο μπορεί να ενημερωθεί, αντικατασταθεί ή να καταστεί απαρχαιωμένο οποιαδήποτε στιγμή.

W3C Candidate Recommendations

Μερικές προδιαγραφές είναι περισσότερο πολύπλοκες από άλλες και ίσως να απαιτούν περισσότερα στοιχεία, περισσότερο χρόνο και περισσότε-ρες δοκιμές από μέλη και πωλητές λογισμικού (software vendors). Μερικές φορές αυτές οι προδιαγραφές δημοσιεύονται σαν Υποψήφιες Συστάσεις (Candidate Recommendations). Μια Υποψήφια Σύσταση (Candidate Recommendation) αποτελεί επίσης μια εργασία σε πρόοδο ("work in progress") και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σαν υλικό αναφοράς. Το έγγραφο μπορεί να ενημερωθεί, αντικατασταθεί ή να καταστεί απαρχαιωμένο οποιαδήποτε στιγμή.

W3C Proposed Recommendations

Μια Προτεινόμενη Σύσταση (Proposed Recommendation) αντιπροσωπεύει το τελικό στάδιο της δουλειάς της Ομάδας Εργασίας (Working Group). Μια Προτεινόμενη Σύσταση αποτελεί πάντα μια εργασία σε πρόοδο ("work in progress") μπορεί να ενημερωθεί, αντικατασταθεί ή να καταστεί απαρχαιωμένη. Αλλά παρά το ότι δε έχει ακόμη την επίσημη έγκριση του W3C, πολύ συχνά μια Προτεινόμενη Σύσταση είναι πολύ κοντά στην τελική Σύσταση και σε περιεχόμενο και σε χρόνο.

W3C Recommendations

Οι Συστάσεις (Recommendations) του W3C έχουν μελετηθεί από τα μέλη του W3C και έχουν τη σφραγίδα έγκρισης του διευθυντή του W3C. Μια Σύσταση του W3C θεωρείται σαν ένα σταθερό έγγραφο και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν υλικό αναφοράς.

 

Οι Εκδόσεις (Versions) της HTML

HTML 2.0

Η HTML 2.0 αναπτύχθηκε από το Internet Engineering Task Force HTML Working Group το 1996 και αν και είναι λίγα μόλις χρόνια παλιά, η HTML 2.0 αποτελεί μια απαρχαιωμένη έκδοση της HTML. Όλοι οι φυλλομετρητές που υπάρχουν σήμερα στην αγορά βασίζονται σε νεώτερες εκδόσεις της HTML.

HTML 3.2

Η HTML 3.2 δημοσιεύθηκε σαν W3C Recommendation 14 τον Ιανουάριο του 1997. Η HTML 3.2 πρόσθεσε νέα χαρακτηριστικά, όπως γραμματοσειρές (fonts), πίνακες (tables), applets, ροή κειμένου γύρω από εικόνες, εκθέτες (superscripts) και δείκτες (subscripts), στο υπάρχον HTML 2.0 Standard. Ένα από τα στοιχεία που προστέθηκε στο 1997 HTML 3.2 standard, το tag <font>, πρόσθεσε μια όχι και τόσο απαραίτητη πολυπλοκότητα στο σημαντικό έργο του διαχωρισμού του περιεχομένου (κειμένου) της HTML από την παρουσίασή του (style). Το tag <font> αναμένεται να αφαιρεθεί από τις μελλοντικές εκδόσεις (versions) της HTML.

HTML 4.0

Η HTML 4.0 δημοσιεύθηκε σαν W3C Recommendation 18 τον Δεκέμβριο του 1997. Μια δεύτερη δημοσίευση εκδόθηκε στις 24 Απριλίου 1998 με λίγες μόνο συντακτικές διορθώσεις. Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό της HTML 4.0 είναι η εισαγωγή των φύλλων στυλ (style sheets, CSS).

HTML 4.01

Η HTML 4.01 δημοσιεύθηκε σαν W3C Recommendation 24 τον Δεκέμβριο του 1999 και αποτελεί μια μικρή μόνο βελτίωση της HTML 4.0. Το W3C δεν θα συνεχίσει να αναπτύσσει την HTML. Η μελλοντική δουλειά του W3C θα επικεντρωθεί στην XHTML.

XHTML 1.0 (η τελευταία έκδοση της HTML)

Η XHTML 1.0 αναδιαμορφώνει (reformulates) την HTML 4.01 στην XML.

 

Οι Εκδόσεις (Versions) της XHTML

XHTML 1.0

            Η XHTML εκδόθηκε σαν μια Σύσταση (Recommendation) του W3C στις 20 Ιανουαρίου 2000. Η XHTML 1.0 αποτελεί την πιο πρόσφατη επίσημη έκδοση (version) της HTML. Η XHTML 1.0 ήταν η πρώτη μεγάλη αλλαγή της HTML από το 1997 και ένα πολύ σημαντικό βήμα για τη δημιουργία ενός standard που θα παρέχει πλουσιότερες ιστοσελίδες σε μια ευρύτερη γκάμα από user agents (browsers), όπως desktop PCs, φορητές (ασύρματες) συσκευές και κινητά τηλέφωνα.

Η XHTML αποτελεί μια εφαρμογή της XML με μια καθαρή μετανάστευση από την HTML 4.01. Το πρώτο βήμα του W3C ήταν να αναδιαμορφώσει (reformulate) την HTML 4.01 στην XML, με αποτέλεσμα να προκύψει η XHTML 1.0, η οποία βασίζεται στην HTML 4.01 για τα νοήματα των HTML tags.

Το επόμενο βήμα περιλαμβάνει το modularization (διάσπαση σε υπομονάδες, modules) της XHTML σε μικρότερες συλλογές στοιχείων, για να είναι ευκολότερος ο συνδυασμός της XHTML με άλλες γλώσσες σήμανσης (markup languages), όπως είναι τα διανυσματικά γραφικά (vector graphics) και τα πολυμέσα (multimedia). Το modularization της XHTML δίνει επίσης μειωμένα κόστη ανάπτυξης, βελτιωμένη συνεργασία μ’ άλλες εφαρμογές, όπως με βάσεις δεδομένων, ευκολότερη επικοινωνία με διαφορετικούς user agents (browsers) και καθαρότερη ολοκλήρωση (integration) ανάμεσα στην HTML και σε διαφορετικά XML standards.

XHTML 1.1 (Modular XHTML)

Οι μικρές συσκευές, όπως είναι τα κινητά τηλέφωνα, δεν είναι σε θέση να υποστηρίξουν όλες τις δυνατότητες της XHTML. Η επόμενη έκδοση της XHTML (1.1) διαιρεί την προδιαγραφή σε υπομονάδες (modules) με περιορισμένη λειτουργικότητα. Οι μικροί φυλλομετρητές μπορούν να ελαττώσουν την πολυπλοκότητά τους υποστηρίζοντας μόνο επιλεγμένες υπομονάδες, αλλά εφόσον έχει επιλεχθεί μια υπομονάδα, θα πρέπει να υποστηρίζονται όλα τα χαρακτηριστικά της.

Η XHTML 1.1 αναμένεται να είναι μια αυστηρή γλώσσα, δεν αναμένεται να περιέχει κάποιο από το μεταβατικό υλικό της XHTML 1.0 και δεν αναμένεται να είναι συμβατή προς τα πίσω με τους βασισμένους στην HTML 4 φυλλομετρητές.

XHTML Basic

Η XHTML Basic αποτελεί ένα μικρό υποσύνολο της XHTML 1.1. Περιέχει μόνο βασικά χαρακτηριστικά της XHTML, όπως δομή κειμένου, εικόνες, βασικές φόρμες και βασικούς πίνακες. Είναι σχεδιασμένη για μικρούς φυλλομετρητές, για παράδειγμα σε φορητές συσκευές.

XHTML Events

Με την υποστήριξη του W3C Document Object Model level 2 στην XHTML, τα χειριστήρια συμβάντων (event handlers) μπορούν να προστεθούν σε στοιχεία της XHTML έτσι ώστε τα πατρικά στοιχεία (parent elements) να μπορούν να χειριστούν τα συμβάντα πριν και μετά από τα στοιχεία παιδιά (child elements).

XForms

Με τις φόρμες της HTML, ένας χρήστης μπορεί να επισκεφθεί μια ιστοσελίδα, να προσθέσει πληροφορίες στη σελίδα και να υποβάλει (submit) τη σελίδα σ’ έναν Web server. Οι XForms αποτελούν τους διαδόχους των φορμών της HTML forms και παρέχουν ένα πολύ πλουσιότερο και ανεξάρτητο παρουσίασης τρόπο χειρισμού των αλληλεπιδραστικών συναλλαγών του Web (interactive Web transactions). Σχεδιασμένη να είναι ολοκληρωμένη με την XHTML, μπορούμε να αναμένουμε ότι οι μελλοντικές εφαρμογές του e-commerce θα απαιτούν τη χρήση των XForms.

XHTML Schemas

Η XHTML θα αναδιαμορφώσει (reformulate) την XHTML για να χρησιμοποιεί XML Schemas αντί για DTDs.

XHTML 2.0

Η XHTML 2.0 είναι η γλώσσα σήμανσης της νέας γενιάς. Η λειτουργικότητά της αναμένεται να παραμείνει ίδια μ’ αυτήν της XHTML 1.1, αλλά η γλώσσα σήμανσης μπορεί να τροποποιηθεί για να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις των XML standards, όπως είναι τα XML Linking και XML Schema.

 

Οι Εκδόσεις (Versions) της XML

XML 1.0

Η XML 1.0 εκδόθηκε σαν μια Σύσταση (Recommendation) του W3C στις 10 Φεβρουαρίου 1998. Η δεύτερη έκδοση της XML 1.0 (Second Edition) εκδόθηκε σαν μια Σύσταση (Recommendation) του W3C στις 6 Οκτωβρίου 2000 και αποτέλεσε μόνο μια συντακτική διόρθωση (editorial correction) στην πρώτη έκδοση.

XML Namespaces

Τα namespaces της XML περιέχουν μια μέθοδο για τον ορισμό των ονομάτων των στοιχείων και των χαρακτηριστικών που χρησιμοποιούνται στην XML, συσχετίζοντάς τα με αναφορές URI.

XML Schema

Η XML 1.0 υποστηρίζει το DTD για τον ορισμό της δομής των εγγράφων. Το XML Schema προσφέρει καλύτερη υποστήριξη στις εφαρμογές, τη δομή των εγγράφων, τα χαρακτηριστικά και την καταχώρηση δεδομένων. Οι μελλοντικές εκδόσεις της XML θα βασίζονται στο XML Schema για τον ορισμό των τύπων εγγράφων της XML.

XML Linking

Η XML Linking Language (XLink) επιτρέπει στα στοιχεία να εισάγονται στα XML έγγραφα για να μπορούν να δημιουργηθούν σύνδεσμοι (links) ανάμεσα στους πόρους (resources) της XML.

XML XPointer

Η XML Pointer Language (XPointer) υποστηρίζει πρόσβαση (addressing) στις εσωτερικές δομές των εγγράφων της XML, όπως είναι τα στοιχεία (elements), τα χαρακτηριστικά (attributes) και το περιεχόμενο (content).

XML Base

Η XML Base αποτελεί ένα standard για τον ορισμό μιας προκαθορισμένης αναφοράς (default reference) σε εξωτερικούς πόρους (external resources) της XML, που είναι κάτι παρόμοιο με το <base> στην HTML.

XML Query

Η XML Query Language υποστηρίζει δυνατότητες ερωτημάτων για να εξάγει δεδομένα από έγγραφα της XML.

 

Οι Εκδόσεις (Versions) των CSS

            Τα φύλλα στυλ (style sheets) περιγράφουν το πώς εμφανίζονται ή εκτυπώνονται τα έγγραφα. Το W3C υποστηρίζει δύο είδη φύλλων στυλ : τα CSS και τα XSL.

CSS1

Το CSS1 εκδόθηκε σαν μια Σύσταση (Recommendation) του W3C στις 17 Δεκεμβρίου 1996 και αναθεωρήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1999.

CSS2

Το CSS2 εκδόθηκε σαν μια Σύσταση (Recommendation) του W3C στις 11 Ιανουαρίου 1999. Το CSS2 έχει προσθέσει υποστήριξη για media (εκτυπωτές και ακουστικές συσκευές), downloadable fonts, τοποθέτηση  στοιχείων και πίνακες.

CSS3

Το CSS3 πρόκειται να διασπάσει το CSS σε μικρότερες υπομονάδες (modules).

 

Οι Εκδόσεις (Versions) της XSL

XSL 1.0

Η γλώσσα XSL αποτελείται από δύο τμήματα, μια γλώσσα για τον μετασχηματισμό των εγγράφων της XML (XSLT) και ένα λεξικό της XML για τον καθορισμό της μορφοποίησης (XSL Formatting Objects). Η XSL αποτελεί ακόμη ένα Σχέδιο Εργασίας (Working Draft) του W3C, αλλά το ένα τμήμα της γλώσσας, το XSLT, έγινε Σύσταση του W3C στις 16 Νοεμβρίου 1999.

XSL Transformations 1.0 (XSLT)

Η XSLT εκδόθηκε σαν μια Σύσταση (Recommendation) του W3C στις 16 Νοεμβρίου 1999 και είναι μια γλώσσα για τον μετασχηματισμό των XML εγγράφων σε άλλα είδη εγγράφων ή σ’ άλλα XML έγγραφα.

XPath

Η XPath εκδόθηκε επίσης σαν μια Σύσταση (Recommendation) του W3C στις 16 Νοεμβρίου 1999. Η XPath είναι μια γλώσσα για την πρόσβαση σε τμήματα ενός XML εγγράφου και σχεδιάστηκε για να χρησιμοποιηθεί από τα XSLT και XPointer.

XSL Formatting Objects

Η μορφοποίηση (formatting) είναι η διαδικασία της μετατροπής του αποτελέσματος ενός μετασχηματισμού της XSL σε μια κατάλληλη μορφή εξόδου για έναν αναγνώστη ή έναν ακροατή. Δεν υπάρχει κάποιο ξεχωριστό έγγραφο του W3C για τα XSL Formatting Objects, αλλά μπορεί να βρεθεί μια περιγραφή μέσα στη Σύσταση (Recommendation) της XSL 1.0.

 

Οι Δραστηριότητες του W3C DOM

Το Μοντέλο Αντικειμένου Εγγράφου (Document Object Model, DOM) είναι ένα Application Programming Interface (API) που είναι ανεξάρτητο από πλατφόρμα και γλώσσα και που δίνει τη δυνατότητα στα προγράμματα να έχουν πρόσβαση και να ενημερώνουν το περιεχόμενο, τη δομή και το στυλ ενός εγγράφου.

DOM Level 0

Το DOM Level 0 δεν αποτελεί μια προδιαγραφή του W3C, αλλά έναν ορισμό της λειτουργικότητας που είναι ισοδύναμη μ’ αυτήν που υπάρχει στον Netscape Navigator 3.0 και τον Microsoft Internet Explorer 3.0.

DOM Level 1

Το DOM Level 1 επικεντρώνεται στα μοντέλα εγγράφου (document models) της HTML και της XML. Περιέχει λειτουργικότητα για πλοήγηση και χειρισμό εγγράφων. Το DOM Level 1 εκδόθηκε σαν μια Σύσταση του W3C στις 1 Οκτωβρίου 1998. Ένα Σχέδιο Εργασίας (Working Draft) για μια δεύτερη έκδοση εκδόθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2000.

DOM Level 2

Το DOM Level 2 προσθέτει ένα μοντέλο αντικειμένου φύλλου στυλ (style sheet object model) στο DOM Level 1 και ορίζει τη λειτουργικότητα για τον χειρισμό των πληροφοριών στυλ (style information) που είναι προσαρτημένα σ’ ένα έγγραφο. Το DOM Level 2 ορίζει επίσης ένα μοντέλο συμβάντος (event model) και παρέχει υποστήριξη για τα XML namespaces. Η προδιαγραφή DOM Level 2 εκδόθηκε σαν μια Σύσταση του W3C στις 13 Νοεμβρίου 2000 :

DOM Level 2 Core

Το DOM Level 2 Core καθορίζει ένα API για να έχουμε πρόσβαση και να ενημερώνουμε το περιεχόμενο και τη δομή των εγγράφων. Το API περιέχει επίσης interfaces που είναι αφοσιωμένα στην XML.

DOM Level 2 HTML

Το DOM Level 2 HTML καθορίζει ένα API για τον χειρισμό της δομής και των περιεχομένων ενός HTML εγγράφου.

DOM Level 2 Views

Το DOM Level 2 Views καθορίζει ένα API για δυναμική πρόσβαση και ενημέρωση της όψης (view) ενός εγγράφου. Μια όψη (view) είναι μια εναλλακτική παρουσίαση ή μια παρουσίαση ενός εγγράφου.

DOM Level 2 Style

Το DOM Level 2 Style καθορίζει ένα API για δυναμική πρόσβαση και ενημέρωση του περιεχομένου των φύλλων στυλ (content style sheets).

DOM Level 2 Events

Τα DOM Level 2 Events καθορίζουν ένα API για την πρόσβαση σε συμβάντα εγγράφων (document events).

DOM Level 2 Traversal-Range

Το DOM Level 2 Traversal-Range καθορίζει ένα API για δυναμική διάβαση (traverse) και αναγνώριση (identify) ενός περιεχομένου σ’ ένα έγγραφο.

DOM Level 3

Το DOM Level 3 καθορίζει μοντέλα περιεχομένου (DTD  και Schemas) και επικύρωση εγγράφου. Επίσης καθορίζει φόρτωση και αποθήκευση εγγράφου, όψεις εγγράφου (document views), μορφοποίηση εγγράφου (do-cument formatting) και συμβάντα πληκτρολογίου (key events). Το DOM Le-vel 3 βασίζεται στο DOM Core Level 2.

DOM Level 3 Requirements

Το έγγραφο DOM Requirements έχει ενημερωθεί για τις απαιτήσεις του Level 3 και εκδόθηκε σαν ένα Σχέδιο Εργασίας (Working Draft) στις 12 Απριλίου 2000.

 

Τα παρακάτω Σχέδια Εργασίας (Working Drafts) του DOM Level 3 εκδόθηκαν στις 1 Σεπτεμβρίου 2000 :

DOM Level 3 Core

Το DOM Level 3 Core καθορίζει ένα API για πρόσβαση και ενημέρωση στο περιεχόμενο, τη δομή και το στυλ των εγγράφων.

DOM Level 3 Events

Το DOM Level 3 Events API επεκτείνει τη λειτουργικότητα του Level 2 Event API προσθέτοντας νέα interfaces και νέα σύνολα συμβάντων (event sets).

DOM Level 3 Content Model

Το DOM Level 3 Content Model καθορίζει ένα API για φόρτωση και αποθήκευση εγγράφου, μοντέλα περιεχομένου (DTD και Schemas) και υποστήριξη της επικύρωσης εγγράφου (document validation support).

DOM Level 3 Views

Το DOM Level 3 Views καθορίζει ένα API για δυναμική πρόσβαση και ενημέρωση της όψης (view) ενός εγγράφου. Μια όψη (view) είναι μια εναλλακτική παρουσίαση ή μια παρουσίαση ενός εγγράφου.

 

Το Πρωτόκολλο Simple Object Access Protocol (SOAP)

Το SOAP είναι ένα προτεινόμενο πρωτόκολλο για την ανταλλαγή πληροφοριών σ’ ένα κατανεμημένο περιβάλλον (distributed environment). Το τρέχον SOAP έγγραφο στο W3C είναι μόνο ένα NOTE που είναι διαθέσιμο για συζήτηση. Η δημοσίευση του note δεν σημαίνει επικύρωση από το W3C ή από κάποια μέλη του W3C.

 

Το Web Accessibility Initiative (WAI)

Το WAI καθορίζει τις οδηγίες (guidelines) για το πώς να γίνει το περιεχόμενο του Web εύκολα προσβάσιμο σε άτομα με δυσκολίες (disabilities). Το Web Accessibility Initiative εργάζεται με στόχο να υπάρχει πρόσβαση στο Web απ’ όλους ("Web accessibility for all"), μέσω τεχνολογίας, οδηγιών, εργαλείων, εκπαίδευσης, έρευνας και σχεδίων ανάπτυξης.

 

Η Mathematical Markup Language (MathML)

Η MathML περιγράφει ένα XML standard για την περιγραφή μαθηματικού συμβολισμού (mathematical notation). Ο στόχος της MathML είναι να δώσει τη δυνατότητα στα Μαθηματικά να επεξεργάζονται στο Web, όπως ακριβώς η HTML έδωσε αυτή τη λειτουργικότητα για το κείμενο.

 

Synchronized Multimedia Integration Language (SMIL)

Η SMIL σχεδιάστηκε για να δώσει τη δυνατότητα να γίνουν παρουσιάσεις πολυμέσων (multimedia presentations) στο Web. Μια παρουσίαση της SMIL μπορεί να αποτελείται από ήχο, βίντεο, εικόνες, κείμενο καθώς και άλλα είδη media. Η SMIL μοιάζει πολύ με την HTML.

 

back.gif (9867 bytes)

Επιστροφή